ဤသတင္းေလးကို မေလး႐ွားႏိုင္ငံထုတ္ မ်က္႐ွင္ဂ်ာနယ္မွ ျပန္လည္ေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။
ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမိခင္သည္ ကန္ဘူးဂ်ာဂါတြင္႐ိွေသာဒုကၡသည္စခန္းတြင္ ေမြးကင္းစသမီးငယ္ေလးကိုေမြဖြားျပီး မိနစ္အနည္းငယ္အတြင္းတြင္
ခ်ြန္ထက္ေသာအရာတစ္ခုခုျဖင့္ မေသမခ်င္းထိုးသတ္ခဲ့သည္ဟုယူဆေကာက္ခ်က္ခ်ရသည္။ ကနဦးစစ္ေဆးခ်က္အရမူခင္းရဲမ်ားက သမီးငယ္၏ကိုယ္ေပၚတြင္
စူး႐ွဒဏ္ရာငါးခ်က္ကိုစစ္ေဆးေတြ့႐ိွရသည္။
႐ွအလမ္းခ႐ိုင္၏ရဲမႉးျဖစ္သူ ACP Zagedi Ayob မွထုတ္ေပၚေျပာၾကားသည္မွာ ကေလးမိခင္ကိုအခင္းျဖစ္ပြားျပီး
သည့္အခ်ိန္ညပိုင္း၁၂း၄၅တြင္
ေနအိမ္မွာပင္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ကေလးအေမက ဘာလို့မ်ားဒီလိုမ်ဳိး ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ရက္တယ္ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္တို့စံုစမ္းမူမ်ား ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္။
တကယ့္ကိုလူမဆန္တဲ့ျဖစ္ရပ္ပါပဲ။ တရားခံသည ္(United Nation High Commission for Refugees (UNHCR) မွ ဒုကၡသည္မွတ္ပုံတင္ကတ္ျပားကိုင္ေဆာင္ထားသူျဖစ္ျပီး၊
သူမ၏မိခင္အပါအ၀င္ေဆြမ်ဳိး၃ဦးႏွင့္ ေနထိုင္လ်က္႐ိွသည္။ ထိုအမ်ဳိးသမီးတြင္၃ႏွစ္အရြယ္သမီးငယ္တစ္ဦးရိွျပီး သူမ၏ခင္ပြန္းျဖစ္သူမွာလည္း
အႏၱရယ္ျဖစ္ေစေသာလက္နက္မ်ားလက္၀ယ္ထား႐ိွမူျဖင့္ အက်ဥ္းက်လွ်က္ရိွသည္ဟုစုံစမ္းသိရိွရပါသည္။
အိမ္နီးခ်င္းျမန္မာအမ်ဳိးသားတစ္ဦးျဖစ္ေသာ Mohamad Salim Nur Syuri (၃၅ႏွစ္) ၏ ေျပာျပခ်က္အရတရားခံသည္ မိမိကိုယ္၀န္ရိွေနေၾကာင္းကိုယခင္ကျငင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း၊
အစားအေသာက္မ်ားကိုဆက္တိုက္စားသုံးမူေၾကာင့္ဗိုက္ပူလာျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း အခိုင္အမာေျပာဆိုခဲ့သည္ဟုထြက္ဆိုခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္မနက္ကသူ့ကိုေတြ့ေသးတယ္။
သူ့ကိုၾကည့္ရတာသံသယျဖစ္ဖို့ေကာင္းတယ္။ ဒီသတင္းကိုၾကားၾကားျခင္းကြ်န္ေတာ္ေတာ္ေတာ္လန့္ျပီး၊အံ့ဩမိတယ္။
ရဲမ်ားကမူ အမူတြင္ အသုံးျပဳခဲ့သည္ဟု ယူဆရေသာလက္နက္ကိုသိမ္းဆည္းရမိေၾကာင္းသတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
Monday, February 7, 2011
လမ္းညႊန္ခဲ႔ေသာ ေဝဖန္ပိုင္းျခား၊စဥ္းစား ဆင္ျခင္ စကားဆိိုျခင္း
ေ၀ဖန္ ေတြးေတာျခင္း (critical thinking) ဆိုတဲ့စကားရပ္ဟာ ၂၀ ရာစုေႏွာင္းပိုင္း ပညာသင္ၾကားေရး မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးပဲ ေခတ္စားလာခဲ့ပါ တယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲက ပုဂၢလိက ေက်ာင္း တခ်ဳိ႕ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာေတြမွာ သူတို႔ေက်ာင္းရဲ႕ သင္ရိုး
အျဖစ္ ထည့္သြင္းေၾကာ္ျငာထားၾကတာကို သတိထားမိခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ အစိုးရေက်ာင္းသင္ရုိးနဲ႔ပဲ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ က်မတို႔အဖို႔ ဒီသင္ၾကား နည္းဟာ ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲဆိုတာ သိဖို႔ ခဲယဥ္းခဲ့ပါတယ္။ ကံေကာင္းေထာက္မ စြာပဲ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕မွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဆရာမ်ား အတတ္ပညာ သင္တန္းမွာ ဒီသင္ၾကားနည္း ကို ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
‘ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားရန္ စာေရးျခင္းႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း’ (Reading, Writing and Critical Thinking) ဆိုတဲ့ RWCT နည္းလမ္းေတြနဲ႔ သင္ခန္းစာ ေလ့လာနည္း ေတြကို ေဒါက္တာ သိန္းလြင္က က်မတို႔ကို မိတ္ဆက္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေ၀ဖန္ စဥ္းစားျခင္းနဲ႔ ထိေတြ႕ေလ့မရွိတဲ့ က်မတို႔ဟာ အစပိုင္းမွာေတာ့ စဥ္းစားေတြးေတာ ရတာေတြဟာ ခက္ခဲသလိုရွိခဲ့ေပမဲ့ အေလ့အက်င့္ ရလာခ်ိန္မွာေတာ့ အင္မတန္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္၊ စိတ္၀င္စားဖြယ္၊ သင္ခန္းစာေတြျဖစ္ခဲ့ျပီး တက္ၾကြစြာ သင္ယူလိုၾကတဲ့ စာသင္သားေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားျခင္းနည္းလမ္းဟာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ သင္ၾကားနည္း ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာ ေဒါက္တာ သိန္းလြင္က ဆိုပါတယ္။
"ဘုန္းေတာ္ၾကီးက ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားျခင္းသည္ ဗုဒၶ၏ သင္ၾကားနည္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတင္ျပပါသည္။ ကာလာမရြာသားမ်ားအား ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ တရားတြင္ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားမွႈရွိရန္ ဆံုးမထားပါသည္။
“အစဥ္အလာရွိေသာေၾကာင္႔လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ မၾကာခဏ ၾကားေနရေသာေၾကာင္႔လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ ေဟာေျပာေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ အရွိန္အ၀ါေၾကာင္႔လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ ဆရာသမားက ေျပာသည္ဆိုေသာေၾကာင္႔ လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ ကိုယ္တိုင္ ေလ႔လာဆန္းစစ္ျပီးမွသာ လက္ခံရန္” ေဟာၾကားပါသည္။ ’(ေမာကၡပညာေရး မဂၢဇင္း)
ဒီအဆိုကို ဖတ္မိေတာ့ ေရးျခင္း ဖတ္ျခင္းသာမက စကားေျပာျခင္းတြင္ပါ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ဖို႔ လမ္းညႊန္သင္ၾကားထားတဲ့ ဗုဒၶ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးအမကို သတိထားမိလာပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ စကားေျပာဆိုျခင္းကို အေလးထားေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ကံသံုးပါးမွာ တစ္ပါး အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ ၀စီကံဟာ ေစာင့္ထိန္းႏိုင္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ လူတိုင္း ခါး၀တ္ပုဆိုးလို ျမဲရမယ္ဆိုတဲ့ ငါးပါးသီလမွာ မုသားစကား လိမ္ညာေျပာဆိုျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ခိုင္းပါတယ္။ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားအျဖစ္ က်င့္ၾကံရမဲ့ မဂၢင္(၈)ပါး က်င့္စဥ္ မွာလည္း သမၼာ၀ါစာ ေကာင္းေသာစကားကို ဆိုပါလို႔ သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ မဂၤလာျဖစ္ေၾကာင္း တရား (၃၈)ျဖာ မွာလည္း သုဘာသိသာစ ယာ၀ါစာ ေကာင္းေသာစကားကို ဆိုျခင္းသည္ မဂၤလာတရား ျဖစ္တယ္လို႔ ေဟာၾကား ခဲ့ပါတယ္။
ဘုရားျဖစ္ဖို႔ ျဖည့္က်င့္ခဲ့တဲ့ ပါရမီ (၁၀)ပါး မွာလည္း သစၥာပါရမီ ကို အထူးပဲ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ က သူ႔ရဲ႕ ဗုဒၶ၀င္ အေမးအေျဖ စာအုပ္မွာ သစၥာပါရမီနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ‘လူတစ္ေယာက္ကိုျဖစ္ေစ၊ အမ်ားကိုျဖစ္ေစ အထင္မမွားေအာင္ မုသားလည္းမေျပာ၊ ၾကြား၀ါ၍လည္း မေျပာဘဲ ျပဳႏိုင္သေလာက္ေျပာ၍၊ ေျပာသည့္ အတိုင္း ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ သစၥာပါရမီတည္း ’ လို႔ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ခဲ့ပါတယ္။
ဗုဒၶက လူေတြေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားအမ်ဳိးအစားေတြကို (၆)မ်ဳိးရွိတယ္လို႔ ခြဲျခား ဆန္းစစ္ထားပါတယ္။
၁) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ ေသာစကား
၂) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား
၃) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ေသာစကား
၄) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား
၅)မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ေသာစကား
၆) မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
နံပတ္(၁)အမ်ဳိးအစားကေတာ့ ျပည့္စံုတဲ့စကားအမ်ဳိးအစားပါ။
နံပတ္(၂) အမ်ဳိးအစားကေတာ့ မွန္ကန္တယ္၊ ေျပာလိုက္တဲ့အတြက္ အက်ဳိးတစံုတရာရွိမယ္။ ဒါေပမဲ့ နားေထာင္ရတဲ့ သူကေတာ့မၾကိဳက္ပါဘူး။ ဥပမာဆိုရရင္ မိဘက မလိမၼာတဲ့ သားသမီးကို ဆံုးမတဲ့ စကားမ်ဳိးျဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။
နံပတ္(၃) အမ်ဳိးအစားကေတာ့ မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ နားေထာင္တဲ့သူေတာ ့ၾကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ ေပါ့(ပ္)သတင္း စကားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္မင္းသားနဲ႔ ဘယ္မင္းသမီး မဂၤလာေဆာင္တာ ဘယ္လုိ၊ ဘယ္ေလာက္ ခမ္းနား လိုက္တာ။ ဘယ္သူကေတာ့ ဘာဆိုလဲေပါ့။ ေျပာသူ ၾကားသူ အရသာရွိေပမဲ့ အက်ဳိးမရွိပါဘူး။
နံပတ္(၄)က မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္တဲ့ သူ႔အတင္း သူ႔ကို တုိက္ရုိက္ ျပန္ေျပာမိတဲ့ စကားမ်ဳိး ျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။ အနာေပၚတုတ္က် တဲ့စကားမ်ဳိးသြားေျပာမိရင္ အက်ဳိးမရွိပဲ အရုိက္ခံ ရဖို႔ ရွိႏိုင္ပါတယ္။
နံပတ္(၅) စကားက မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ တဲ့စကားဆိုတာ လိမ္ညာ လွည့္စား တတ္သူေတြ ေျပာတတ္တဲ့စကားမ်ဳိးျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ ၾကားရတဲ့သူက သေဘာက်ျပီး သူ႔ အလိမ္အညာလႈိင္းထဲ ေျမာပါ သြား တတ္ပါတယ္။
နံပတ္(၆)ကေတာ့ မွန္လည္းမမွန္၊ အက်ဳိးလည္းမရွိ၊ ၾကားသူလည္းမႏွစ္သက္ ဆိုေတာ့ ေကာင္းတာ ဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး။ အေလနေသာ၊ ဗလြတ္ရႊတ္တ၊ ေပါက္တတ္ကရ ဆိုတဲ့ စကားမ်ဳိးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ျမတ္စြာဘုရားက သည္စကားေျခာက္မ်ဳိးထဲမွာမွ ပထမ (၂ )မ်ဳိးသည္သာ ေျပာသင့္ေသာစကားျဖစ္ျပီး၊ က်န္(၄)မ်ဳိးကေတာ့ မေျပာသင့္ေသာ စကားမ်ားျဖစ္တယ္လို႔ လမ္းညႊန္ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
မွန္လည္းမွန္၊ အက်ဳိးလည္းရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နားေထာင္ရသူ ႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႏွစ္သက္သည္ ျဖစ္ေစ ေျပာသင့္ပါတယ္တဲ့။
စကားဆိုျခင္းအတတ္ပညာဟာ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေနအိမ္အက်ယ္ ခ်ဳပ္က လြတ္ၿပီးစ လူထုကို ေျပာတဲ့စကားမွာ လူအခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈရွိဖို႔ အတြက္ မိမိေျပာတဲ့စကားကို အျခားသူ သေဘာေပါက္ ဖို႔ အေသအခ်ာ အေရးၾကီးပါတယ္တဲ့။
ဒါေၾကာင့္ လူမႈဆက္ဆံေရးမွာ အေရးပါလွတဲ့ စကားေျပာဆိုရာမွာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကား လမ္းညႊန္ခဲ့တဲ့ အတိုင္း မိမိေျပာဆိုမဲ့စကားကို ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားဆင္ျခင္ျပီးမွ ေျပာၾကမယ္ဆိုရင္ အက်ဳိးမ်ားဖို႔ ရွိေၾကာင္းပါ။
အျဖစ္ ထည့္သြင္းေၾကာ္ျငာထားၾကတာကို သတိထားမိခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ အစိုးရေက်ာင္းသင္ရုိးနဲ႔ပဲ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ က်မတို႔အဖို႔ ဒီသင္ၾကား နည္းဟာ ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲဆိုတာ သိဖို႔ ခဲယဥ္းခဲ့ပါတယ္။ ကံေကာင္းေထာက္မ စြာပဲ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕မွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဆရာမ်ား အတတ္ပညာ သင္တန္းမွာ ဒီသင္ၾကားနည္း ကို ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
‘ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားရန္ စာေရးျခင္းႏွင့္ စာဖတ္ျခင္း’ (Reading, Writing and Critical Thinking) ဆိုတဲ့ RWCT နည္းလမ္းေတြနဲ႔ သင္ခန္းစာ ေလ့လာနည္း ေတြကို ေဒါက္တာ သိန္းလြင္က က်မတို႔ကို မိတ္ဆက္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေ၀ဖန္ စဥ္းစားျခင္းနဲ႔ ထိေတြ႕ေလ့မရွိတဲ့ က်မတို႔ဟာ အစပိုင္းမွာေတာ့ စဥ္းစားေတြးေတာ ရတာေတြဟာ ခက္ခဲသလိုရွိခဲ့ေပမဲ့ အေလ့အက်င့္ ရလာခ်ိန္မွာေတာ့ အင္မတန္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္၊ စိတ္၀င္စားဖြယ္၊ သင္ခန္းစာေတြျဖစ္ခဲ့ျပီး တက္ၾကြစြာ သင္ယူလိုၾကတဲ့ စာသင္သားေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားျခင္းနည္းလမ္းဟာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ သင္ၾကားနည္း ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာ ေဒါက္တာ သိန္းလြင္က ဆိုပါတယ္။
"ဘုန္းေတာ္ၾကီးက ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားျခင္းသည္ ဗုဒၶ၏ သင္ၾကားနည္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတင္ျပပါသည္။ ကာလာမရြာသားမ်ားအား ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ တရားတြင္ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားမွႈရွိရန္ ဆံုးမထားပါသည္။
“အစဥ္အလာရွိေသာေၾကာင္႔လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ မၾကာခဏ ၾကားေနရေသာေၾကာင္႔လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ ေဟာေျပာေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ အရွိန္အ၀ါေၾကာင္႔လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ ဆရာသမားက ေျပာသည္ဆိုေသာေၾကာင္႔ လည္း လက္ခံျခင္းမျပဳႏွင္႔၊ ကိုယ္တိုင္ ေလ႔လာဆန္းစစ္ျပီးမွသာ လက္ခံရန္” ေဟာၾကားပါသည္။ ’(ေမာကၡပညာေရး မဂၢဇင္း)
ဒီအဆိုကို ဖတ္မိေတာ့ ေရးျခင္း ဖတ္ျခင္းသာမက စကားေျပာျခင္းတြင္ပါ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ဖို႔ လမ္းညႊန္သင္ၾကားထားတဲ့ ဗုဒၶ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးအမကို သတိထားမိလာပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ စကားေျပာဆိုျခင္းကို အေလးထားေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ကံသံုးပါးမွာ တစ္ပါး အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ ၀စီကံဟာ ေစာင့္ထိန္းႏိုင္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ လူတိုင္း ခါး၀တ္ပုဆိုးလို ျမဲရမယ္ဆိုတဲ့ ငါးပါးသီလမွာ မုသားစကား လိမ္ညာေျပာဆိုျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ခိုင္းပါတယ္။ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားအျဖစ္ က်င့္ၾကံရမဲ့ မဂၢင္(၈)ပါး က်င့္စဥ္ မွာလည္း သမၼာ၀ါစာ ေကာင္းေသာစကားကို ဆိုပါလို႔ သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ မဂၤလာျဖစ္ေၾကာင္း တရား (၃၈)ျဖာ မွာလည္း သုဘာသိသာစ ယာ၀ါစာ ေကာင္းေသာစကားကို ဆိုျခင္းသည္ မဂၤလာတရား ျဖစ္တယ္လို႔ ေဟာၾကား ခဲ့ပါတယ္။
ဘုရားျဖစ္ဖို႔ ျဖည့္က်င့္ခဲ့တဲ့ ပါရမီ (၁၀)ပါး မွာလည္း သစၥာပါရမီ ကို အထူးပဲ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ က သူ႔ရဲ႕ ဗုဒၶ၀င္ အေမးအေျဖ စာအုပ္မွာ သစၥာပါရမီနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ‘လူတစ္ေယာက္ကိုျဖစ္ေစ၊ အမ်ားကိုျဖစ္ေစ အထင္မမွားေအာင္ မုသားလည္းမေျပာ၊ ၾကြား၀ါ၍လည္း မေျပာဘဲ ျပဳႏိုင္သေလာက္ေျပာ၍၊ ေျပာသည့္ အတိုင္း ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ သစၥာပါရမီတည္း ’ လို႔ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ခဲ့ပါတယ္။
ဗုဒၶက လူေတြေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားအမ်ဳိးအစားေတြကို (၆)မ်ဳိးရွိတယ္လို႔ ခြဲျခား ဆန္းစစ္ထားပါတယ္။
၁) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ ေသာစကား
၂) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား
၃) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ေသာစကား
၄) မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား
၅)မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ေသာစကား
၆) မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
နံပတ္(၁)အမ်ဳိးအစားကေတာ့ ျပည့္စံုတဲ့စကားအမ်ဳိးအစားပါ။
နံပတ္(၂) အမ်ဳိးအစားကေတာ့ မွန္ကန္တယ္၊ ေျပာလိုက္တဲ့အတြက္ အက်ဳိးတစံုတရာရွိမယ္။ ဒါေပမဲ့ နားေထာင္ရတဲ့ သူကေတာ့မၾကိဳက္ပါဘူး။ ဥပမာဆိုရရင္ မိဘက မလိမၼာတဲ့ သားသမီးကို ဆံုးမတဲ့ စကားမ်ဳိးျဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။
နံပတ္(၃) အမ်ဳိးအစားကေတာ့ မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ နားေထာင္တဲ့သူေတာ ့ၾကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ ေပါ့(ပ္)သတင္း စကားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္မင္းသားနဲ႔ ဘယ္မင္းသမီး မဂၤလာေဆာင္တာ ဘယ္လုိ၊ ဘယ္ေလာက္ ခမ္းနား လိုက္တာ။ ဘယ္သူကေတာ့ ဘာဆိုလဲေပါ့။ ေျပာသူ ၾကားသူ အရသာရွိေပမဲ့ အက်ဳိးမရွိပါဘူး။
နံပတ္(၄)က မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္တဲ့ သူ႔အတင္း သူ႔ကို တုိက္ရုိက္ ျပန္ေျပာမိတဲ့ စကားမ်ဳိး ျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။ အနာေပၚတုတ္က် တဲ့စကားမ်ဳိးသြားေျပာမိရင္ အက်ဳိးမရွိပဲ အရုိက္ခံ ရဖို႔ ရွိႏိုင္ပါတယ္။
နံပတ္(၅) စကားက မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ တဲ့စကားဆိုတာ လိမ္ညာ လွည့္စား တတ္သူေတြ ေျပာတတ္တဲ့စကားမ်ဳိးျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ ၾကားရတဲ့သူက သေဘာက်ျပီး သူ႔ အလိမ္အညာလႈိင္းထဲ ေျမာပါ သြား တတ္ပါတယ္။
နံပတ္(၆)ကေတာ့ မွန္လည္းမမွန္၊ အက်ဳိးလည္းမရွိ၊ ၾကားသူလည္းမႏွစ္သက္ ဆိုေတာ့ ေကာင္းတာ ဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး။ အေလနေသာ၊ ဗလြတ္ရႊတ္တ၊ ေပါက္တတ္ကရ ဆိုတဲ့ စကားမ်ဳိးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ျမတ္စြာဘုရားက သည္စကားေျခာက္မ်ဳိးထဲမွာမွ ပထမ (၂ )မ်ဳိးသည္သာ ေျပာသင့္ေသာစကားျဖစ္ျပီး၊ က်န္(၄)မ်ဳိးကေတာ့ မေျပာသင့္ေသာ စကားမ်ားျဖစ္တယ္လို႔ လမ္းညႊန္ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
မွန္လည္းမွန္၊ အက်ဳိးလည္းရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နားေထာင္ရသူ ႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႏွစ္သက္သည္ ျဖစ္ေစ ေျပာသင့္ပါတယ္တဲ့။
စကားဆိုျခင္းအတတ္ပညာဟာ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေနအိမ္အက်ယ္ ခ်ဳပ္က လြတ္ၿပီးစ လူထုကို ေျပာတဲ့စကားမွာ လူအခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈရွိဖို႔ အတြက္ မိမိေျပာတဲ့စကားကို အျခားသူ သေဘာေပါက္ ဖို႔ အေသအခ်ာ အေရးၾကီးပါတယ္တဲ့။
ဒါေၾကာင့္ လူမႈဆက္ဆံေရးမွာ အေရးပါလွတဲ့ စကားေျပာဆိုရာမွာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကား လမ္းညႊန္ခဲ့တဲ့ အတိုင္း မိမိေျပာဆိုမဲ့စကားကို ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား စဥ္းစားဆင္ျခင္ျပီးမွ ေျပာၾကမယ္ဆိုရင္ အက်ဳိးမ်ားဖို႔ ရွိေၾကာင္းပါ။
ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ (ဆရာလူထု စိန္ဝင္း)
လူတိုင္းေအာင္ျမင္မႈရခ်င္ၾကတယ္။ ဆရာ၀န္က ေအာင္ျမင္တဲ့ဆရာ၀န္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
ဆင္ေျခဖံုးက ေဆးခန္းေလထဲမွာ လူနာေမွ်ာ္ရင္း၀တၱဳ စာအုပ္ေတြ တစ္အုပ္ျပီးတစ္အုပ္ထိုင္ဖတ္ေနရတဲ့ ဆရာ၀န္မ်ိဳးမျဖစ္ခ်င္ ဘူး။
မုန္႔ဟင္းခါးေရာင္းတဲ့သူကလည္း ရပ္ကြက္တကာလွည့္ျပီး အထမ္းနဲ႔သယ္ျပီးေရာင္းတဲ့ အသည္မျဖစ္ခ်င္ ဘူး။
မိုးလင္းတာနဲ႔ေမာ္ေတာ္ကားေတြ တသီၾကီးတန္းစီလာစားၾကတဲ့ ဆိုင္ၾကီးနဲ႔ေရာင္းတဲ့ မုန္႔ဟင္းခါးသည္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
ခ်မ္းသာခ်င္တာအျပစ္မဟုတ္
ဒါ လူ႔သဘာ၀မို႔ အျပစ္တင္စရာ မဟုတ္ဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈမလိုခ်င္ဘူးဆိုတာ အလကားေျပာတာ။
ပုထုဇဥ္ မွန္သမွ် ကိုယ့္ေနရာမွာေတာ့ အေအာင္ျမင္ဆံုးျဖစ္ခ်င္ၾကသူခ်ည့္ပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈရဖို႔အတြက္ အရူးအမူး ၾကိဳးစားေနသူေတြကို အျပစ္မေျပာထိုက္ဘူး။
ေအာင္ျမင္မႈရေအာင္ ဘယ္နည္းဘယ္ပံု လုပ္သလဲဆို တာကိုပဲ ၾကည့္သင့္တယ္။
ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဘယ္သူေသေသ ငေတေမာျပီးေရာဆိုတဲ့ မသမာမႈမ်ိဳးစံု လုပ္သူဟုတ္၊ မဟုတ္ဆိုတာပဲ ၾကည့္ျပီးဆံုးျဖတ္သင့္တယ္။
ခ်မ္းသာခ်င္လို႔ အျမတ္ရေအာင္ လုပ္တိုင္းေခါင္းပံု ျဖတ္သမား၊ လူမသမာလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။
စီးပြားေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ အလွဴဒါနျပဳလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ေကာင္းရာသုဂတိလားဖို႔ လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ အျမတ္ရခ်င္လို႔လုပ္တာ။
ဒါေၾကာင့္အျမတ္ရေအာင္လုပ္တာ သဘာ၀က်တယ္။ ခ်မ္းသာခ်င္တာဟာလည္း အျပစ္မဟုတ္ဘူး။
မတရား ခ်မ္းသာတာမဟုတ္ဘူး
ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္ပါ။ ခ်မ္းသာလို႔သိန္းေထာင္ေက်ာ္တန္ ကားၾကီးေတြကိုးစီး၊ ဆယ္စီးထားျပီး ျခံက်ယ္က်ယ္၊ တိုက္ၾကီးနဲ႔ေနနိုင္တာ ေကာင္းပါတယ္။
သူမ်ားကို အနိုင္က်င့္ျပီး မတရားခ်မ္းသာတာ မဟုတ္ရင္ လိပ္ျပာမလံုစရာ မရွိပါဘူး။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးခ်မ္းသာပါ။
ေရွးကလူျပက္ေတြေျပာသလို (နည္းနည္းရိုင္းတာေတာ့ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ၊ ေရွးကျပက္လံုးကို သိေစခ်င္လို႔ပါ) “ေယာင္းမကို စိန္စီ၊ ဒယ္အိုိးကို ေရႊခ်ျပီး၊ ေခြးေခ်း ေၾကာ္စား” ဆိုသလို လုပ္လည္းရပါတယ္။
“ငေတ”နည္းနဲ႔ ခ်မ္းသာတာမဟုတ္ရင္ ျပီးတာပါပဲ။
ေအာင္ျမင္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး
ေအာင္ျမင္မႈဆိုတဲ့ စကားကလည္း အဓိပၸါယ္ေထြးျပားတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္သလို ဆြဲျပီးအဓိပၸါယ္ဖြင့္ေလ့ ရွိၾက တယ္။
တခ်ိဳ႕က Success ကိုပဲ ေအာင္ျမင္မႈလို႔ ထင္တယ္။
ေအာင္ျမင္တဲ့ဆရာ၀န္ဆိုရင္ Successful Surgeon “ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရးသမား” Successful Businessman လို႔ ယူဆၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လူအသိ အမွတ္ျပဳခံရတာ “acknowledgement” ကိုေအာင္ျမင္မႈလို႔ မွတ္ယူၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတာ Welknown ကို ေအာင္ျမင္မႈလို႔ သေဘာထားၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ စြမ္းေဆာင္ မႈတစ္ခုခု ထူးထူးျခားျခား ျပဳနိုင္တာ Acheivement ကိုမွ ေအာင္ျမင္မႈလို႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္။
အၾကိဳက္တစ္မ်ိဳးစီ
လူတစ္ကိုယ္ အၾကိဳက္တစ္မ်ိဳးမို႔ ၾကိဳက္သလိုအဓိပၸါယ္ဖြင့္ျပီး နွစ္သက္သလို က်င့္သံုးလက္ခံနိုင္ပါ တယ္။
ဘယ္လိုေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ ေစာေစာကေျပာခဲ့သလို “ငေတ” နည္းနဲ႔ ရတဲ့ေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳးမျဖစ္ရင္ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိပါဘူး။
ေအာင္ျမင္တဲ့ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ ပိုက္ဆံ နင့္ခနဲေနေအာင္ ယူေနလည္း ဆရာ၀န္က်င့္၀တ္နဲ႔အညီ ျပဳမူေနထိုင္သမွ် ကာလပတ္လံုး အျပစ္ေျပာစရာ မရွိပါဘူး။
ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားတဲ့ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ သူ႔ေငြသူၾကိဳက္သလို သံုးျဖံဳးေနတာလည္း အျဖစ္တင္စရာ မဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအေနနဲ႔ ေစာင့္ထိန္းအပ္တဲ့ ဟီရိၾသတပၸ တရားမ်ားကို ပစ္စလက္ခတ္ သေဘာထားျပီး ထင္ရာစို္င္း ေနရင္ေတာ့ အမ်ား တံေတြးကြက္မွာ ပက္လက္ေမ်ာသြားတဲ့အထိ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ခံရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ကဲ႔ရဲ႕ရႈတ္ခ်သူေတြကို အျပစ္တင္လို႔မရပါဘူး။ ဒါက ျမန္မာျပည္ေဟာလိ၀ုဒ္မဟုတ္ဘူး။
ပညာမတတ္လည္း ရတယ္
ေက်ာင္းဆရာလုပ္ခဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေတာ့ လူငယ္ေတြကို စြမ္းေဆာင္မႈတစ္ခုခုျပဳလုပ္ရတဲ့ achievement ေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳးကို ပိုျပီး တန္ဖိုးထားၾက ေစခ်င္တယ္။
ေအာင္ျမင္တဲ့ဆရာ၀န္၊ ေအာင္ျမင္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရးသမားဆိုတာ လူတိုင္းျဖစ္နုိင္တာမဟုတ္ဘူး။
အေၾကာင္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ညီညႊတ္ မွျဖစ္နိုင္တာ။
အဆင့္ျမင့္ပညာေတြ မသင္နိုင္လို႔၊ ပိုက္ဆံမရွိလို႔ဆိုျပီး အားငယ္ေနဖို႔မလိုပါဘူး။
achievement ဆိုတာပညာမတတ္လည္း ရနိုင္တယ္လို႔ ယံုေစခ်င္တယ္။
လင္ကြန္းနဲ႔ အယ္ဒီဆင္
အေမရိကန္သမၼတၾကီး လင္ကြန္းတို႔၊ လွ်ပ္စစ္မီးလံုးစတင္တီထြင္သူ အယ္ဒီဆင္တို႔ တေတြဟာ ေက်ာင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေနခဲ့ၾကရဘူး။
ဇြဲ၊ လံု႔လ ၀ီရိယနဲ႔ ၾကိဳးပမ္းလို႔သာ ေအာင္ျမင္မႈရခဲ့ၾကတာပါ။
လင္ကြန္းဆိုရင္ စာအုပ္တစ္အုပ္ငွားဖတ္ရဖို႔အတြက္ တစ္ေန႔လံုးလမ္းေလွ်ာက္သြားရတဲ့ အကြာအေ၀းကို မညည္းမညဴ သြားခဲ့ရတယ္။
အယ္ဒီဆင္ဆိုလည္း ကေလးဘ၀က မီးရထားေပၚမွာေဆးလိပ္၊ မီးျခစ္ေရာင္းတဲ့ ဗန္းကေလးလြယ္ျပီး ေရာင္းရင္းနဲ႔ စာေတြဖတ္ခဲ့၊ ဓာတ္ခြဲစမ္းသပ္မႈေတြလုပ္ခဲ့ တာျဖစ္တယ္။
၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို စြဲစြဲျမဲျမဲဇြဲနပဲၾကီးၾကီးနဲ႔ လုပ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ ေအာင္ျမင္မႈရခဲ့တာျဖစ္တယ္။
ေမာင့္က်က္သေရေခါင္းေပါင္း
ေရွးက စေကာ့ေစ်း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်း) အေနာက္ဘက္တန္းမွာ“ေမာင့္က်က္သေရ” ဆိုတဲ့ ေခါင္းေပါင္းေတြ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ၾကီး တစ္ဆိုင္ရွိတယ္။
ခုေခတ္ထိသံုးေနၾကရတဲ့ ျခင္းခံျပီးေခါင္းမွာ အသင့္စြပ္လ်လိုက္ရတဲ့ ေခါင္းေပါင္းကို စတင္တီထြင္ျပီး ေရာင္းခ်ခဲ့တာပါ။
အဲဒီမတိုင္ခင္က ကိုယ္တိုင္ေခါင္းေပါင္းေပါင္းၾကတယ္။ ဆံရွည္ေခတ္က ျပႆနာမရွိေပမယ့္ ဘိ္ုေကေခတ္ေရာက္ေတာ့ ေခါင္းေပါင္းေပါင္းရတာ လက္၀င္လွပါတယ္။
အဲဒီေခတ္က ေကာလိပ္ေက်ာင္းတက္တာေတာင္ ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ တက္ၾကတာဆိုေတာ့ ေယာက္်ားတိုင္း မရွိမျဖစ္ ရွိထားၾကရတယ္။
“ေမာင့္က်က္သေရ”ေခါင္းေပါင္းေပၚလာေတာ့ ေယာက္်ားတိုင္း လက္သံုးျဖစ္သြားခဲ့ ရတယ္။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားသြားခဲ့တယ္။
ဓနုျဖဴဦးဘိုးခ်မ္း
ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ အရွိန္အဟုန္ဘယ္ေလာက္ထိ ၾကီးမားသလဲဆိုရင္ ဒီေန႔ေခတ္ထိေတာင္ ေခါင္းေပါင္းကို “ေမာင့္က်က္သေရေခါင္းေပါင္း” လို႔ ေခၚ ေနၾကဆဲျဖစ္တယ္။
ေရွးေခတ္တစ္ေခတ္က အမ်ိဳးသမီး ေတြၾကားမွာ “ဓနုျဖဴဦးဘိ္ုခ်မ္း” ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ေရာင္းတဲ့ ေရႊရည္စိမ္ဆြဲၾကိဳး၊ လက္ေကာက္ နဲ႔ လက္၀တ္လက္ စားေတြ ေခတ္ေတာ္ေတာ္စားခဲ့တယ္။
တစ္နိုင္ငံလံုးအနွံ႕ကို တြင္က်ယ္ခဲ့တယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား တြင္က်ယ္ခဲ့သလဲဆိုရင္ တစ္ခုခုကို အတုေတြပဲ၊
အစစ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္ရင္ “ဦးဘိုခ်မ္း” ပဲ “ဓနုျဖဴ” ပဲလို႔ ေျပာၾကတဲ့အထိေတာင္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတြဟာ achievement တစ္မ်ိဳးပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ပိုက္ဆံမရွိလို႔၊ ပညာမသင္ နိုင္လို႔ ဆိုျပီး စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။
ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ၀ီရိယနဲ႔ စူးစူးစိုက္စုိက္ၾကိဳးစား အားထုတ္ရင္ တခု၊ တစ္ေကာင္၊ တစ္ေယာက္ ျဖစ္နိုင္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
အေပၚကစာကို ဆရာလူထုစိန္ဝင္းေရးတာပါ။ ။
ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ေလးကို တခါထပ္ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္.. အခုဆိုရင္ဗ်ာ လူေတာ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အလုပ္အဆင္မေျပဘူး လစာမတိုးေပးဘူး ေရာက္တာႀကာျပီ အင္းးးး အမ်ိဳးမ်ိဳးႀကားေနရတယ္ ..စိတ္မေကာင္းစရာပါ ဘာလို႔လစာမတိုးေပးလဲ အေျဖေတာ့
မရွာဘူး ဒီက သူေဌးအမ်ားစုကေတာ့ မတတ္ပဲနဲ႔ေတာ့ လစာအမ်ားႀကီး မေပးပါဘူး ကိုယ္တိုင္ႀကိဳးစားဖို႔လဲ လိုပါတယ္ တေန႔ကို
တစ္ဆယ္ဖိုးေလာက္ လုပ္တဲ႔သူကို ဘယ္သူေဌးကမွ ဆယ့္ငါးက်ပ္မေပးပါဘူး ႀကိဳးစားႀကပါလို႔ပဲ ေျပာပါရေစ။ ။
ဆင္ေျခဖံုးက ေဆးခန္းေလထဲမွာ လူနာေမွ်ာ္ရင္း၀တၱဳ စာအုပ္ေတြ တစ္အုပ္ျပီးတစ္အုပ္ထိုင္ဖတ္ေနရတဲ့ ဆရာ၀န္မ်ိဳးမျဖစ္ခ်င္ ဘူး။
မုန္႔ဟင္းခါးေရာင္းတဲ့သူကလည္း ရပ္ကြက္တကာလွည့္ျပီး အထမ္းနဲ႔သယ္ျပီးေရာင္းတဲ့ အသည္မျဖစ္ခ်င္ ဘူး။
မိုးလင္းတာနဲ႔ေမာ္ေတာ္ကားေတြ တသီၾကီးတန္းစီလာစားၾကတဲ့ ဆိုင္ၾကီးနဲ႔ေရာင္းတဲ့ မုန္႔ဟင္းခါးသည္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
ခ်မ္းသာခ်င္တာအျပစ္မဟုတ္
ဒါ လူ႔သဘာ၀မို႔ အျပစ္တင္စရာ မဟုတ္ဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈမလိုခ်င္ဘူးဆိုတာ အလကားေျပာတာ။
ပုထုဇဥ္ မွန္သမွ် ကိုယ့္ေနရာမွာေတာ့ အေအာင္ျမင္ဆံုးျဖစ္ခ်င္ၾကသူခ်ည့္ပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈရဖို႔အတြက္ အရူးအမူး ၾကိဳးစားေနသူေတြကို အျပစ္မေျပာထိုက္ဘူး။
ေအာင္ျမင္မႈရေအာင္ ဘယ္နည္းဘယ္ပံု လုပ္သလဲဆို တာကိုပဲ ၾကည့္သင့္တယ္။
ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဘယ္သူေသေသ ငေတေမာျပီးေရာဆိုတဲ့ မသမာမႈမ်ိဳးစံု လုပ္သူဟုတ္၊ မဟုတ္ဆိုတာပဲ ၾကည့္ျပီးဆံုးျဖတ္သင့္တယ္။
ခ်မ္းသာခ်င္လို႔ အျမတ္ရေအာင္ လုပ္တိုင္းေခါင္းပံု ျဖတ္သမား၊ လူမသမာလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။
စီးပြားေရးလုပ္တယ္ဆိုတာ အလွဴဒါနျပဳလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ေကာင္းရာသုဂတိလားဖို႔ လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ အျမတ္ရခ်င္လို႔လုပ္တာ။
ဒါေၾကာင့္အျမတ္ရေအာင္လုပ္တာ သဘာ၀က်တယ္။ ခ်မ္းသာခ်င္တာဟာလည္း အျပစ္မဟုတ္ဘူး။
မတရား ခ်မ္းသာတာမဟုတ္ဘူး
ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္ပါ။ ခ်မ္းသာလို႔သိန္းေထာင္ေက်ာ္တန္ ကားၾကီးေတြကိုးစီး၊ ဆယ္စီးထားျပီး ျခံက်ယ္က်ယ္၊ တိုက္ၾကီးနဲ႔ေနနိုင္တာ ေကာင္းပါတယ္။
သူမ်ားကို အနိုင္က်င့္ျပီး မတရားခ်မ္းသာတာ မဟုတ္ရင္ လိပ္ျပာမလံုစရာ မရွိပါဘူး။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးခ်မ္းသာပါ။
ေရွးကလူျပက္ေတြေျပာသလို (နည္းနည္းရိုင္းတာေတာ့ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ၊ ေရွးကျပက္လံုးကို သိေစခ်င္လို႔ပါ) “ေယာင္းမကို စိန္စီ၊ ဒယ္အိုိးကို ေရႊခ်ျပီး၊ ေခြးေခ်း ေၾကာ္စား” ဆိုသလို လုပ္လည္းရပါတယ္။
“ငေတ”နည္းနဲ႔ ခ်မ္းသာတာမဟုတ္ရင္ ျပီးတာပါပဲ။
ေအာင္ျမင္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး
ေအာင္ျမင္မႈဆိုတဲ့ စကားကလည္း အဓိပၸါယ္ေထြးျပားတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္သလို ဆြဲျပီးအဓိပၸါယ္ဖြင့္ေလ့ ရွိၾက တယ္။
တခ်ိဳ႕က Success ကိုပဲ ေအာင္ျမင္မႈလို႔ ထင္တယ္။
ေအာင္ျမင္တဲ့ဆရာ၀န္ဆိုရင္ Successful Surgeon “ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရးသမား” Successful Businessman လို႔ ယူဆၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လူအသိ အမွတ္ျပဳခံရတာ “acknowledgement” ကိုေအာင္ျမင္မႈလို႔ မွတ္ယူၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတာ Welknown ကို ေအာင္ျမင္မႈလို႔ သေဘာထားၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ စြမ္းေဆာင္ မႈတစ္ခုခု ထူးထူးျခားျခား ျပဳနိုင္တာ Acheivement ကိုမွ ေအာင္ျမင္မႈလို႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္။
အၾကိဳက္တစ္မ်ိဳးစီ
လူတစ္ကိုယ္ အၾကိဳက္တစ္မ်ိဳးမို႔ ၾကိဳက္သလိုအဓိပၸါယ္ဖြင့္ျပီး နွစ္သက္သလို က်င့္သံုးလက္ခံနိုင္ပါ တယ္။
ဘယ္လိုေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ ေစာေစာကေျပာခဲ့သလို “ငေတ” နည္းနဲ႔ ရတဲ့ေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳးမျဖစ္ရင္ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိပါဘူး။
ေအာင္ျမင္တဲ့ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ ပိုက္ဆံ နင့္ခနဲေနေအာင္ ယူေနလည္း ဆရာ၀န္က်င့္၀တ္နဲ႔အညီ ျပဳမူေနထိုင္သမွ် ကာလပတ္လံုး အျပစ္ေျပာစရာ မရွိပါဘူး။
ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားတဲ့ မင္းသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ သူ႔ေငြသူၾကိဳက္သလို သံုးျဖံဳးေနတာလည္း အျဖစ္တင္စရာ မဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအေနနဲ႔ ေစာင့္ထိန္းအပ္တဲ့ ဟီရိၾသတပၸ တရားမ်ားကို ပစ္စလက္ခတ္ သေဘာထားျပီး ထင္ရာစို္င္း ေနရင္ေတာ့ အမ်ား တံေတြးကြက္မွာ ပက္လက္ေမ်ာသြားတဲ့အထိ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ခံရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ကဲ႔ရဲ႕ရႈတ္ခ်သူေတြကို အျပစ္တင္လို႔မရပါဘူး။ ဒါက ျမန္မာျပည္ေဟာလိ၀ုဒ္မဟုတ္ဘူး။
ပညာမတတ္လည္း ရတယ္
ေက်ာင္းဆရာလုပ္ခဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေတာ့ လူငယ္ေတြကို စြမ္းေဆာင္မႈတစ္ခုခုျပဳလုပ္ရတဲ့ achievement ေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳးကို ပိုျပီး တန္ဖိုးထားၾက ေစခ်င္တယ္။
ေအာင္ျမင္တဲ့ဆရာ၀န္၊ ေအာင္ျမင္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရးသမားဆိုတာ လူတိုင္းျဖစ္နုိင္တာမဟုတ္ဘူး။
အေၾကာင္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ညီညႊတ္ မွျဖစ္နိုင္တာ။
အဆင့္ျမင့္ပညာေတြ မသင္နိုင္လို႔၊ ပိုက္ဆံမရွိလို႔ဆိုျပီး အားငယ္ေနဖို႔မလိုပါဘူး။
achievement ဆိုတာပညာမတတ္လည္း ရနိုင္တယ္လို႔ ယံုေစခ်င္တယ္။
လင္ကြန္းနဲ႔ အယ္ဒီဆင္
အေမရိကန္သမၼတၾကီး လင္ကြန္းတို႔၊ လွ်ပ္စစ္မီးလံုးစတင္တီထြင္သူ အယ္ဒီဆင္တို႔ တေတြဟာ ေက်ာင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေနခဲ့ၾကရဘူး။
ဇြဲ၊ လံု႔လ ၀ီရိယနဲ႔ ၾကိဳးပမ္းလို႔သာ ေအာင္ျမင္မႈရခဲ့ၾကတာပါ။
လင္ကြန္းဆိုရင္ စာအုပ္တစ္အုပ္ငွားဖတ္ရဖို႔အတြက္ တစ္ေန႔လံုးလမ္းေလွ်ာက္သြားရတဲ့ အကြာအေ၀းကို မညည္းမညဴ သြားခဲ့ရတယ္။
အယ္ဒီဆင္ဆိုလည္း ကေလးဘ၀က မီးရထားေပၚမွာေဆးလိပ္၊ မီးျခစ္ေရာင္းတဲ့ ဗန္းကေလးလြယ္ျပီး ေရာင္းရင္းနဲ႔ စာေတြဖတ္ခဲ့၊ ဓာတ္ခြဲစမ္းသပ္မႈေတြလုပ္ခဲ့ တာျဖစ္တယ္။
၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို စြဲစြဲျမဲျမဲဇြဲနပဲၾကီးၾကီးနဲ႔ လုပ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ ေအာင္ျမင္မႈရခဲ့တာျဖစ္တယ္။
ေမာင့္က်က္သေရေခါင္းေပါင္း
ေရွးက စေကာ့ေစ်း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်း) အေနာက္ဘက္တန္းမွာ“ေမာင့္က်က္သေရ” ဆိုတဲ့ ေခါင္းေပါင္းေတြ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ၾကီး တစ္ဆိုင္ရွိတယ္။
ခုေခတ္ထိသံုးေနၾကရတဲ့ ျခင္းခံျပီးေခါင္းမွာ အသင့္စြပ္လ်လိုက္ရတဲ့ ေခါင္းေပါင္းကို စတင္တီထြင္ျပီး ေရာင္းခ်ခဲ့တာပါ။
အဲဒီမတိုင္ခင္က ကိုယ္တိုင္ေခါင္းေပါင္းေပါင္းၾကတယ္။ ဆံရွည္ေခတ္က ျပႆနာမရွိေပမယ့္ ဘိ္ုေကေခတ္ေရာက္ေတာ့ ေခါင္းေပါင္းေပါင္းရတာ လက္၀င္လွပါတယ္။
အဲဒီေခတ္က ေကာလိပ္ေက်ာင္းတက္တာေတာင္ ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ တက္ၾကတာဆိုေတာ့ ေယာက္်ားတိုင္း မရွိမျဖစ္ ရွိထားၾကရတယ္။
“ေမာင့္က်က္သေရ”ေခါင္းေပါင္းေပၚလာေတာ့ ေယာက္်ားတိုင္း လက္သံုးျဖစ္သြားခဲ့ ရတယ္။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားသြားခဲ့တယ္။
ဓနုျဖဴဦးဘိုးခ်မ္း
ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ အရွိန္အဟုန္ဘယ္ေလာက္ထိ ၾကီးမားသလဲဆိုရင္ ဒီေန႔ေခတ္ထိေတာင္ ေခါင္းေပါင္းကို “ေမာင့္က်က္သေရေခါင္းေပါင္း” လို႔ ေခၚ ေနၾကဆဲျဖစ္တယ္။
ေရွးေခတ္တစ္ေခတ္က အမ်ိဳးသမီး ေတြၾကားမွာ “ဓနုျဖဴဦးဘိ္ုခ်မ္း” ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ေရာင္းတဲ့ ေရႊရည္စိမ္ဆြဲၾကိဳး၊ လက္ေကာက္ နဲ႔ လက္၀တ္လက္ စားေတြ ေခတ္ေတာ္ေတာ္စားခဲ့တယ္။
တစ္နိုင္ငံလံုးအနွံ႕ကို တြင္က်ယ္ခဲ့တယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား တြင္က်ယ္ခဲ့သလဲဆိုရင္ တစ္ခုခုကို အတုေတြပဲ၊
အစစ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္ရင္ “ဦးဘိုခ်မ္း” ပဲ “ဓနုျဖဴ” ပဲလို႔ ေျပာၾကတဲ့အထိေတာင္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတြဟာ achievement တစ္မ်ိဳးပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ပိုက္ဆံမရွိလို႔၊ ပညာမသင္ နိုင္လို႔ ဆိုျပီး စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။
ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ၀ီရိယနဲ႔ စူးစူးစိုက္စုိက္ၾကိဳးစား အားထုတ္ရင္ တခု၊ တစ္ေကာင္၊ တစ္ေယာက္ ျဖစ္နိုင္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
အေပၚကစာကို ဆရာလူထုစိန္ဝင္းေရးတာပါ။ ။
ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ေလးကို တခါထပ္ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္.. အခုဆိုရင္ဗ်ာ လူေတာ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အလုပ္အဆင္မေျပဘူး လစာမတိုးေပးဘူး ေရာက္တာႀကာျပီ အင္းးးး အမ်ိဳးမ်ိဳးႀကားေနရတယ္ ..စိတ္မေကာင္းစရာပါ ဘာလို႔လစာမတိုးေပးလဲ အေျဖေတာ့
မရွာဘူး ဒီက သူေဌးအမ်ားစုကေတာ့ မတတ္ပဲနဲ႔ေတာ့ လစာအမ်ားႀကီး မေပးပါဘူး ကိုယ္တိုင္ႀကိဳးစားဖို႔လဲ လိုပါတယ္ တေန႔ကို
တစ္ဆယ္ဖိုးေလာက္ လုပ္တဲ႔သူကို ဘယ္သူေဌးကမွ ဆယ့္ငါးက်ပ္မေပးပါဘူး ႀကိဳးစားႀကပါလို႔ပဲ ေျပာပါရေစ။ ။
အြန္လူိင္းခ်စ္သုု
s
မင္းနဲ႕ငါေတြ႕ခဲ့တာ
Online ေပၚမွာ ..........
မင္းနဲ႕ငါ ရင္းႏွီးခဲ့တာ
Online ေပၚမွာ .............
မင္းနဲ႕ငါ ခ်စ္သူျဖစ္တာလည္း
Online ေပၚမွာ........
ေနာက္ဆံုး
မင္းငါ့ကုိလမ္းခြဲဖို႕ေျပာတာ
Online ေပၚမွာ ..........
ဒါေပမယ့္
ခံစားရတာ ၊ အသဲကြဲတာ
Online ေပၚမွာမဟုတ္ဘူး
အျပင္ဘက္ကငါႏွလံုးသားပါ....................
မင္းနဲ႕ငါေတြ႕ခဲ့တာ
Online ေပၚမွာ ..........
မင္းနဲ႕ငါ ရင္းႏွီးခဲ့တာ
Online ေပၚမွာ .............
မင္းနဲ႕ငါ ခ်စ္သူျဖစ္တာလည္း
Online ေပၚမွာ........
ေနာက္ဆံုး
မင္းငါ့ကုိလမ္းခြဲဖို႕ေျပာတာ
Online ေပၚမွာ ..........
ဒါေပမယ့္
ခံစားရတာ ၊ အသဲကြဲတာ
Online ေပၚမွာမဟုတ္ဘူး
အျပင္ဘက္ကငါႏွလံုးသားပါ....................
ငယ္ခ်စ္ဦး
တာရာ ့ရဲ ့ငယ္စဥ္ကတကယ္အၿဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကိုအရိွအတိုင္းေရးသားထားတာပါ။အၿဖစ္အပ်က္ကနဲနဲရွည္တာမိ ု့အပိုင္းလိုက္ခြဲၿပီးေရးသားထားပါတယ္။အခ်စ္ဦးၿပီးရင္ရည္းစားဦး။အခ်စ္ဆံုးအထိေရးသားသြားမွာပါ။
အမွတ္တရအၿဖစ္ေရးသားထားတာမိ ု့ဖတ္လိုု ့ေကာင္းေအာင္မေရးတတ္တာကိုခြင့္လႊတ္ေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။
အမွားပါရင္လဲၿပင္ဆင္ဖတ္ရွုေပးမယ္ဆိုရင္တာရာက အရမ္းေက်းဇူးတင္မွာပါလို ့---
ၿမန္မာခ်စ္သူမ်ားမွသူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုအစဥ္ေလးစားခ်စ္ခင္လွ်က္--
တာရာ
ေန့စဥ္ေန့တိုင္းေက်ာင္းသြားဖို ့ကိုမၿပင္းရိေတာ ့ပါ
ၿမိဳ ့မွာတုန္းကဆိုအေမကတုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ ့ေက်ာင္းသြားဖိ ု့နွိဳးရတာကိုၿပန္အမွတ္ရရင္သူမရီခ်င္ေနမိပါသည္
သူမကၿမိ ု့ေက်ာင္းကေနဒီလိုေတာေက်ာင္းကိုေၿပာင္းၿပီးတတ္ရလိမ္ ့မယ္လိ ု့ဘယ္တုန္းကမွမေတြ းခဲ ့မိဖူးပါဘူး။
အခုေတာ ့ေတာမွသူမေပ်ာ္ေနပါၿပီေလ။ေတာဆိုေပမယ္ ့သူမတိ ု့ေတာက--
ေတာမက်ၿမိဳ့မက်ေလးရယ္ပါ။ၿမိဳ ့ေလာက္နီးပါးလဲက်ယ္ပါတယ္။
ေႏြရာသီခနလာလည္ရာကမၿပန္ခ်င္ေတာ ့ေလာက္ေအာင္ေပ်ာ္သြားလိ ု့အေမကေက်ာင္းေၿပာင္းၿပီးေနေလေတာ့
လို ့လြတ္ၿပီးအေဒၚေတြလက္အပ္လိုက္တာေလ။ၿမိဳ့မွာမရနိုင္တဲ ့စက္ဘီစီးၿပီးေက်ာင္းသြားရတဲ ့
အခြင့္အေရးကေတ ာ့အၾကိဳက္ဆံုးေပါ ့။
သူမကေက်ာင္းမွာဆိုရန္ကုန္သူဆိုၿပီးနာမည္ၾကီးေနေတာ့တာပဲ၊။ဒါထက္သူမကိုၾကိဳက္သူလိုက္သူေတြ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနေတာ ့တာေပါ ့။သူမကေတာ ့သိတယ္မွလားလံုး၀လံုး၀စိတ္မ၀င္စားေပါင္။
အဲ ့ဒီလိုနဲ ့ရွစ္တန္းကုန္လို ့ကိုးတန္းေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ ့။ကိးုတန္းေရာက္လာ
ေတာ ့ေက်ာင္းနဲ့လဲေနသားက်ေနၿပီ။ဆရာဆရာမေတြခ်စ္။သူငယ္ခ်င္းခင္သူေတြေပါတဲ ့ေက်ာင္းသဴ
တစ္ေယာက္ၿဖစ္လာခဲ ့ပါတယ္။အဲ ့ဒီမွာသူမသူ ့ကိုစေတြ ့ခဲ ့တာပါ။ရွစ္တန္းနွစ္ကသူနဲ ့အခန္းမတူခဲ ့လို ့အမွတ္တမဲ ့ပင္မယ္ ့ဒီနွစ္သူမတိ ု့အတန္းကို3ရက္တိတိေနာက္က်ၿပီးမွ၀င္လာတဲ ့သူ ့ကိုသူမသတိထားမိသြားပါတယ္။
သူမကဆရာမခန္ ့အပ္ထားတဲ ့အတန္းေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္တာမိ ု့သူ ့ကိုေတြ ့ေတြ့ၿခင္းပါ၀ါၿပမိပါတယ္။
“ နာမည္ကသူရေနာ္ ဘာလို ့ေက်ာင္းစစခ်င္းတတ္ရက္ေတြမတတ္တာလဲ၊ ခြင့္မဲ ့ပ်က္ကြက္လုပ္လိုက္မယ္တဲ ့
ဆရာမက”သူမ်က္လံုးနဲ ့တစ္ခ်က္ပဲၾကည့္ၿပီး“လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေပါ ့”လို ့ခက္ၿပတ္ၿပတ္ေၿဖပါတယ္
“ငါ့ကိုေၿပေၿပလည္လည္အက်ိဴးအေၾကာင္းေၿပာမယ္ဆိုရင္ေတာ ့အေၿခအေနေၿပာင္းသြားနိုင္ပါေသးတယ္”
“ မလိုပါဘူးဟာ”ေၿပာၿပီးသူထထြက္သြားပါတယ္
သူမတစ္ေယာက္သာဘယ္သူ ့ကိုထြက္မွန္းမသိတဲ ့ေဒါသေတြေပြ ့ပိုက္ၿပီးက်န္ရစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ”အလကားဘ၀င္ၿမင့္ေနတဲ ့ေကာင္” အဲ ့ဒီသူရဆိုတဲ ့ဂ်စ္တစ္တစ္ေကာင္ေလးဟာတစ္ခ်ိန္မွာသူမရဲ ့ရင္ထဲမွာေနရာယူေတာ ့မယ္ ့သူမရဲ ့အခ်စ္ဦးၿဖစ္လာမယ္ ့သူဆိုတာအဲ ့ဒီတုန္းကေတ ာ့လံုး၀မရိပ္မိခဲ ့ပါရွင္။
“ငါေတ ာ့ၿပသနာပဲဟာ”သူမေဘးမွသူငယ္ခ်င္းၿမတ္နိုးကိုၿငီးတြားသလိုေၿပာမိပါတယ္။“ဘာလို ့လဲဟ” “သူရနဲ ့ငါတစ္သင္းထဲဟေနာက္ၿပီးသူကအသင္းေခါင္းေဆာင္တဲ ့ငါ့ကိုအသင္းေန ့ဆိုိုပါ၀ါၿပေတ ာ့မွာေသခ်ာတယ္” “ဘာဆိုင္လဲဟာကိုယ့္တာ၀န္ကိုေက်ေနရင္သူဘာလုပ္လို့ရမွာလဲ” “ဒါေပမယ္ ့ဟာ--ငါ” “ကဲပါဟယ္--သူရကအဲ ့ေလာက္လဲမဆိုးေသးပါဘူးနင္ထင္လိ ု့ပါဟ” သူမစိတ္ထဲေတာ ့မေက်မနပ္ၿဖစ္ေနတုန္းပါပဲ
တကယ့္တကယ္ၿပသနာကိုစေမႊးတာကသူမပါ
“ဟဲ ့--သူရ ေသာက္ေရအိုးေရမရိွေသးဘူး ” သူ ့မ်က္နွာကစိတ္ပ်က္သလို ၿဖစ္သြားပါတယ္။ “ငါ--ခတ္ရမွာလား”
“ေအးေပါ ့ နင္ကအသင္းေခါင္းဆာင္ပဲဟာ ” သူဘာမွမေၿပာေတ ာ့ပဲေရပံုးကိုင္ၿပီးထြက္သြားပါေတာ ့တယ္
သူမစိတ္ထဲအနိုင္ရလိုက္လို ့ေက်နပ္သလိုၿဖစ္ေနမိပါတယ္။ “သူရ ငါ့ကိုဒီဘုရားပန္းအိုးေလးတင္ေပးပါေနာ္ ငါမမွီလိ ု့”
အမွန္တကယ္ကမွီပါတယ္သူ့ကိုခိုင္းခ်င္လိ ု့ကိုခိုင္းတာပါဒါကိုသူကသိရက္နဲ ့ဘာမွမေၿပာပဲတင္ေပးပါတယ္။
သူမကသူ--မတင္ေပးဘူးေၿပာရင္ၿပသနာရွာမလို ့ဟာကိုသူကတင္ေပးသြားေတာ့ --အင္း ဒီလိုက်ၿပန္ေတ ာ့လဲ--မဆိုးပါဘူး
အဲ ့လိုနဲ ့သူမစိတ္ထဲသူရကိုခင္မင္မိသလိုၿဖစ္လာပါတယ္။“ဟဲ့သူရ နင္ကစာေတာ္တယ္ေနာ္ မႏွစ္ကေအခန္းမွာေတာင္အဆင္ ့1-5 ၀င္တယ္ဆို ဘာလို ့ ဒီနွစ္အီကိုယူတာလဲ။ဘိုင္အိုယူေရာေပါ ့ဟ ” “ငါက အင္ဂ်င္နီယာပဲၿဖစ္ခ်င္တာဟ အဲ ့ဒါေၾကာင့္ပါ”
သူရနဲ ့သူမနဲ ့ဟာေဘးၿခင္းကပ္အေနအနားအထား(အလယ္မွာလူသြားလမ္းသာၿခားၿပီး)ထိုင္ရတာမို ့စာသင္နားခ်ိန္ေတြမွာ
စကားေၿပာရင္း--ခင္မင္လာၾကရပါတယ္။သူရကလဲတစ္တန္းလံုးမွာဆိုရင္တစ္ၿခားလူေတြနဲ ့သိပ္စကားမေၿပာပဲသူမနဲ ့သာစကားေၿ႔ပာပါတယ္။
“လင္းတာရာၿဖဴ -မေန့ကအီကိုေတြငါမၿပီးခင္ဆရာမကၿဖတ္သြားတယ္ဟာ။ငါ့ကိုနင့္စာအုပ္ခနငွားပါလား” သူမရီခ်င္သြားရပါတယ္ ။သူေတာင္းတဲ့စာအုပ္ကိုထုတ္ေပးေနရင္းက“ ေၾသာ္ သူရရယ္ နင့္ရဲ ့ေအာင္သူရပိုင္ဆိုတဲ ့နာမည္အရွည္ၾကီးကိုေတာင္ငါ က သူရလို ့ပဲေခၚတဲ ့ဟာကိုနင္ကမၿဖစ္မေနငါ့က္ိုအဲ ့လိုလင္းတာရာၿဖဴလို ့မေမာမပန္းေခၚရမွၿဖစ္မွာလား။ငါ့ကိုတၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြေခၚသလို လင္းလင္း ဒါမွမဟုတ္လဲၿမတ္နိုးေခၚသလို တာရာ လိုပဲေခၚပါ ့လားဟယ္။သူငယ္ခ်င္းေတြပဲဟာကိုနင္ကလဲ”သူမေၿပာတာကိုသူကရီပဲရီေနၿပီးမတံုၿပန္ခဲ့ပါ။
သူမကမ္းေပးေသာစာအုပ္ထဲကစာေတြကိုသာကူးေနပါတယ္။
ဒီလိုနဲ ့လပတ္စာေမးပြဲေတြေၿဖခ်ိန္ကိုေရာက္လာခဲ ့ပါတယ္။သူမကရွစ္တန္းတုန္းက ဘီခန္းမွာအဆင္ ့တစ္ေနရာက္ုၿမ ဲခဲ ့သူမို ့ ကိုးတန္းမွာလဲ အဆင္ ့တစ္ကိုသာလိုခ်င္ေနခဲ ့တာပါ။သူမရဲ ့ကိုက္နဲ စာေတြကိုအၿပင္းအထန္က်က္မွတ္ေနရပါတယ္။သူမ မသိခဲတာကဒီနွစ္ကိုးတန္းမွာသူမရဲ ့အဆင့္တစ္ေနရာကိုမလုပဲရယူမယ့္သူရိွေနမယ္ဆုိတာကိုပါပဲ။
သူမစာေမးပြဲကိုလံုး၀ေသခ်ာစြာေၿဖဆိုနိုင္ခဲ့လို ့ေက်နပ္ေနမိပါတယ္။ “ဘယ္လိုလဲတာရာ--ေၿဖနိုင္ရဲ ့လား” “ အင္း--နင္ေရာ သူရ” “အိုေကပါတယ္--ဒါေပမယ္ ့နင့္ေလာက္ေတာ ့ရမွာမဟုတ္ပါဘူး” ”အမယ္-ဆရာၾကီးကေတာ ့လုပ္ၿပီ။
ငါတိ ု့အေၿဖတိုက္ရေအာင္ဟာ”
“အင္း-ေကာင္းသားပဲ--ေၾသာ္-ဒါနဲ ့ငါနင့္ကိုေၿပာရဦးမယ္သိလား။ငါေလ True False ေတြကိုဘာေရြးရမွႏ္းမသိလို ့ ငါးခုလံုးFalse ေတြခ်ည္းပဲေရြးလိုက္တယ္ဟာ ။မွတ္ကေရာ နွစ္ခုေလာက္ေတာ ့မွားမယ္ထင္တယ္။“နင္ကလဲဟယ္ အဲ ့လိုလုပ္ရလား။ေသခ်ာမၾကည့္ပဲနဲ ့ နာပါတ္နွစ္နဲ ့သံုး ကTrue ေလ နင္မွားၿပီ” “ဟုတ္လားမွားပါေစဟာမတတ္နိုင္ေတာ ့ဘူး။”
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေလာေလာဆယ္ဘာအေၿဖမွမတိုက္ရေသးခင္မွာကိုသူမကနွစ္မွတ္ေလာက္ေတာ ့သာသြားၿပီ
မို ့စိတ္ထဲမွာက်ိတ္၀မ္းသာေနမိပါတယ္။တကယ္တမ္းသူမထင္သလိ ုမဟုတ္လာခဲ ့ေသာအခါ--..................
အမွတ္တရအၿဖစ္ေရးသားထားတာမိ ု့ဖတ္လိုု ့ေကာင္းေအာင္မေရးတတ္တာကိုခြင့္လႊတ္ေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။
အမွားပါရင္လဲၿပင္ဆင္ဖတ္ရွုေပးမယ္ဆိုရင္တာရာက အရမ္းေက်းဇူးတင္မွာပါလို ့---
ၿမန္မာခ်စ္သူမ်ားမွသူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုအစဥ္ေလးစားခ်စ္ခင္လွ်က္--
တာရာ
ေန့စဥ္ေန့တိုင္းေက်ာင္းသြားဖို ့ကိုမၿပင္းရိေတာ ့ပါ
ၿမိဳ ့မွာတုန္းကဆိုအေမကတုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ ့ေက်ာင္းသြားဖိ ု့နွိဳးရတာကိုၿပန္အမွတ္ရရင္သူမရီခ်င္ေနမိပါသည္
သူမကၿမိ ု့ေက်ာင္းကေနဒီလိုေတာေက်ာင္းကိုေၿပာင္းၿပီးတတ္ရလိမ္ ့မယ္လိ ု့ဘယ္တုန္းကမွမေတြ းခဲ ့မိဖူးပါဘူး။
အခုေတာ ့ေတာမွသူမေပ်ာ္ေနပါၿပီေလ။ေတာဆိုေပမယ္ ့သူမတိ ု့ေတာက--
ေတာမက်ၿမိဳ့မက်ေလးရယ္ပါ။ၿမိဳ ့ေလာက္နီးပါးလဲက်ယ္ပါတယ္။
ေႏြရာသီခနလာလည္ရာကမၿပန္ခ်င္ေတာ ့ေလာက္ေအာင္ေပ်ာ္သြားလိ ု့အေမကေက်ာင္းေၿပာင္းၿပီးေနေလေတာ့
လို ့လြတ္ၿပီးအေဒၚေတြလက္အပ္လိုက္တာေလ။ၿမိဳ့မွာမရနိုင္တဲ ့စက္ဘီစီးၿပီးေက်ာင္းသြားရတဲ ့
အခြင့္အေရးကေတ ာ့အၾကိဳက္ဆံုးေပါ ့။
သူမကေက်ာင္းမွာဆိုရန္ကုန္သူဆိုၿပီးနာမည္ၾကီးေနေတာ့တာပဲ၊။ဒါထက္သူမကိုၾကိဳက္သူလိုက္သူေတြ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနေတာ ့တာေပါ ့။သူမကေတာ ့သိတယ္မွလားလံုး၀လံုး၀စိတ္မ၀င္စားေပါင္။
အဲ ့ဒီလိုနဲ ့ရွစ္တန္းကုန္လို ့ကိုးတန္းေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ ့။ကိးုတန္းေရာက္လာ
ေတာ ့ေက်ာင္းနဲ့လဲေနသားက်ေနၿပီ။ဆရာဆရာမေတြခ်စ္။သူငယ္ခ်င္းခင္သူေတြေပါတဲ ့ေက်ာင္းသဴ
တစ္ေယာက္ၿဖစ္လာခဲ ့ပါတယ္။အဲ ့ဒီမွာသူမသူ ့ကိုစေတြ ့ခဲ ့တာပါ။ရွစ္တန္းနွစ္ကသူနဲ ့အခန္းမတူခဲ ့လို ့အမွတ္တမဲ ့ပင္မယ္ ့ဒီနွစ္သူမတိ ု့အတန္းကို3ရက္တိတိေနာက္က်ၿပီးမွ၀င္လာတဲ ့သူ ့ကိုသူမသတိထားမိသြားပါတယ္။
သူမကဆရာမခန္ ့အပ္ထားတဲ ့အတန္းေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္တာမိ ု့သူ ့ကိုေတြ ့ေတြ့ၿခင္းပါ၀ါၿပမိပါတယ္။
“ နာမည္ကသူရေနာ္ ဘာလို ့ေက်ာင္းစစခ်င္းတတ္ရက္ေတြမတတ္တာလဲ၊ ခြင့္မဲ ့ပ်က္ကြက္လုပ္လိုက္မယ္တဲ ့
ဆရာမက”သူမ်က္လံုးနဲ ့တစ္ခ်က္ပဲၾကည့္ၿပီး“လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေပါ ့”လို ့ခက္ၿပတ္ၿပတ္ေၿဖပါတယ္
“ငါ့ကိုေၿပေၿပလည္လည္အက်ိဴးအေၾကာင္းေၿပာမယ္ဆိုရင္ေတာ ့အေၿခအေနေၿပာင္းသြားနိုင္ပါေသးတယ္”
“ မလိုပါဘူးဟာ”ေၿပာၿပီးသူထထြက္သြားပါတယ္
သူမတစ္ေယာက္သာဘယ္သူ ့ကိုထြက္မွန္းမသိတဲ ့ေဒါသေတြေပြ ့ပိုက္ၿပီးက်န္ရစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ”အလကားဘ၀င္ၿမင့္ေနတဲ ့ေကာင္” အဲ ့ဒီသူရဆိုတဲ ့ဂ်စ္တစ္တစ္ေကာင္ေလးဟာတစ္ခ်ိန္မွာသူမရဲ ့ရင္ထဲမွာေနရာယူေတာ ့မယ္ ့သူမရဲ ့အခ်စ္ဦးၿဖစ္လာမယ္ ့သူဆိုတာအဲ ့ဒီတုန္းကေတ ာ့လံုး၀မရိပ္မိခဲ ့ပါရွင္။
“ငါေတ ာ့ၿပသနာပဲဟာ”သူမေဘးမွသူငယ္ခ်င္းၿမတ္နိုးကိုၿငီးတြားသလိုေၿပာမိပါတယ္။“ဘာလို ့လဲဟ” “သူရနဲ ့ငါတစ္သင္းထဲဟေနာက္ၿပီးသူကအသင္းေခါင္းေဆာင္တဲ ့ငါ့ကိုအသင္းေန ့ဆိုိုပါ၀ါၿပေတ ာ့မွာေသခ်ာတယ္” “ဘာဆိုင္လဲဟာကိုယ့္တာ၀န္ကိုေက်ေနရင္သူဘာလုပ္လို့ရမွာလဲ” “ဒါေပမယ္ ့ဟာ--ငါ” “ကဲပါဟယ္--သူရကအဲ ့ေလာက္လဲမဆိုးေသးပါဘူးနင္ထင္လိ ု့ပါဟ” သူမစိတ္ထဲေတာ ့မေက်မနပ္ၿဖစ္ေနတုန္းပါပဲ
တကယ့္တကယ္ၿပသနာကိုစေမႊးတာကသူမပါ
“ဟဲ ့--သူရ ေသာက္ေရအိုးေရမရိွေသးဘူး ” သူ ့မ်က္နွာကစိတ္ပ်က္သလို ၿဖစ္သြားပါတယ္။ “ငါ--ခတ္ရမွာလား”
“ေအးေပါ ့ နင္ကအသင္းေခါင္းဆာင္ပဲဟာ ” သူဘာမွမေၿပာေတ ာ့ပဲေရပံုးကိုင္ၿပီးထြက္သြားပါေတာ ့တယ္
သူမစိတ္ထဲအနိုင္ရလိုက္လို ့ေက်နပ္သလိုၿဖစ္ေနမိပါတယ္။ “သူရ ငါ့ကိုဒီဘုရားပန္းအိုးေလးတင္ေပးပါေနာ္ ငါမမွီလိ ု့”
အမွန္တကယ္ကမွီပါတယ္သူ့ကိုခိုင္းခ်င္လိ ု့ကိုခိုင္းတာပါဒါကိုသူကသိရက္နဲ ့ဘာမွမေၿပာပဲတင္ေပးပါတယ္။
သူမကသူ--မတင္ေပးဘူးေၿပာရင္ၿပသနာရွာမလို ့ဟာကိုသူကတင္ေပးသြားေတာ့ --အင္း ဒီလိုက်ၿပန္ေတ ာ့လဲ--မဆိုးပါဘူး
အဲ ့လိုနဲ ့သူမစိတ္ထဲသူရကိုခင္မင္မိသလိုၿဖစ္လာပါတယ္။“ဟဲ့သူရ နင္ကစာေတာ္တယ္ေနာ္ မႏွစ္ကေအခန္းမွာေတာင္အဆင္ ့1-5 ၀င္တယ္ဆို ဘာလို ့ ဒီနွစ္အီကိုယူတာလဲ။ဘိုင္အိုယူေရာေပါ ့ဟ ” “ငါက အင္ဂ်င္နီယာပဲၿဖစ္ခ်င္တာဟ အဲ ့ဒါေၾကာင့္ပါ”
သူရနဲ ့သူမနဲ ့ဟာေဘးၿခင္းကပ္အေနအနားအထား(အလယ္မွာလူသြားလမ္းသာၿခားၿပီး)ထိုင္ရတာမို ့စာသင္နားခ်ိန္ေတြမွာ
စကားေၿပာရင္း--ခင္မင္လာၾကရပါတယ္။သူရကလဲတစ္တန္းလံုးမွာဆိုရင္တစ္ၿခားလူေတြနဲ ့သိပ္စကားမေၿပာပဲသူမနဲ ့သာစကားေၿ႔ပာပါတယ္။
“လင္းတာရာၿဖဴ -မေန့ကအီကိုေတြငါမၿပီးခင္ဆရာမကၿဖတ္သြားတယ္ဟာ။ငါ့ကိုနင့္စာအုပ္ခနငွားပါလား” သူမရီခ်င္သြားရပါတယ္ ။သူေတာင္းတဲ့စာအုပ္ကိုထုတ္ေပးေနရင္းက“ ေၾသာ္ သူရရယ္ နင့္ရဲ ့ေအာင္သူရပိုင္ဆိုတဲ ့နာမည္အရွည္ၾကီးကိုေတာင္ငါ က သူရလို ့ပဲေခၚတဲ ့ဟာကိုနင္ကမၿဖစ္မေနငါ့က္ိုအဲ ့လိုလင္းတာရာၿဖဴလို ့မေမာမပန္းေခၚရမွၿဖစ္မွာလား။ငါ့ကိုတၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြေခၚသလို လင္းလင္း ဒါမွမဟုတ္လဲၿမတ္နိုးေခၚသလို တာရာ လိုပဲေခၚပါ ့လားဟယ္။သူငယ္ခ်င္းေတြပဲဟာကိုနင္ကလဲ”သူမေၿပာတာကိုသူကရီပဲရီေနၿပီးမတံုၿပန္ခဲ့ပါ။
သူမကမ္းေပးေသာစာအုပ္ထဲကစာေတြကိုသာကူးေနပါတယ္။
ဒီလိုနဲ ့လပတ္စာေမးပြဲေတြေၿဖခ်ိန္ကိုေရာက္လာခဲ ့ပါတယ္။သူမကရွစ္တန္းတုန္းက ဘီခန္းမွာအဆင္ ့တစ္ေနရာက္ုၿမ ဲခဲ ့သူမို ့ ကိုးတန္းမွာလဲ အဆင္ ့တစ္ကိုသာလိုခ်င္ေနခဲ ့တာပါ။သူမရဲ ့ကိုက္နဲ စာေတြကိုအၿပင္းအထန္က်က္မွတ္ေနရပါတယ္။သူမ မသိခဲတာကဒီနွစ္ကိုးတန္းမွာသူမရဲ ့အဆင့္တစ္ေနရာကိုမလုပဲရယူမယ့္သူရိွေနမယ္ဆုိတာကိုပါပဲ။
သူမစာေမးပြဲကိုလံုး၀ေသခ်ာစြာေၿဖဆိုနိုင္ခဲ့လို ့ေက်နပ္ေနမိပါတယ္။ “ဘယ္လိုလဲတာရာ--ေၿဖနိုင္ရဲ ့လား” “ အင္း--နင္ေရာ သူရ” “အိုေကပါတယ္--ဒါေပမယ္ ့နင့္ေလာက္ေတာ ့ရမွာမဟုတ္ပါဘူး” ”အမယ္-ဆရာၾကီးကေတာ ့လုပ္ၿပီ။
ငါတိ ု့အေၿဖတိုက္ရေအာင္ဟာ”
“အင္း-ေကာင္းသားပဲ--ေၾသာ္-ဒါနဲ ့ငါနင့္ကိုေၿပာရဦးမယ္သိလား။ငါေလ True False ေတြကိုဘာေရြးရမွႏ္းမသိလို ့ ငါးခုလံုးFalse ေတြခ်ည္းပဲေရြးလိုက္တယ္ဟာ ။မွတ္ကေရာ နွစ္ခုေလာက္ေတာ ့မွားမယ္ထင္တယ္။“နင္ကလဲဟယ္ အဲ ့လိုလုပ္ရလား။ေသခ်ာမၾကည့္ပဲနဲ ့ နာပါတ္နွစ္နဲ ့သံုး ကTrue ေလ နင္မွားၿပီ” “ဟုတ္လားမွားပါေစဟာမတတ္နိုင္ေတာ ့ဘူး။”
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေလာေလာဆယ္ဘာအေၿဖမွမတိုက္ရေသးခင္မွာကိုသူမကနွစ္မွတ္ေလာက္ေတာ ့သာသြားၿပီ
မို ့စိတ္ထဲမွာက်ိတ္၀မ္းသာေနမိပါတယ္။တကယ္တမ္းသူမထင္သလိ ုမဟုတ္လာခဲ ့ေသာအခါ--..................
အခ်စ္ဥတု
အခ်စ္ဆိုတာ စခ်စ္တုန္းကေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူဆီကအေၿဖရရင္ မိုးရာသီထဲမွာထီးတစ္လက္ကို နွစ္ဦးအတူေဆာင္းၿပီး ေလွ်ာက္ရသလို ေအးၿမခ်မ္းေအးစြာနွင့္ဘ၀တစ္ခုကို ေလွ်ာက္လွမ္းဖို ့အင္အားအၿပည့္နွင့္ပါ။ခ်စ္ၿပီးလို ့ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး နားလည္မွဳ့ေတြ ၾကင္နာမွဳ့ေတြေပးနိုင္တုန္း
ကဆိုရင္လည္း ေဆာင္းရာသီမွာ အေႏြးထည္လို ေႏြးေႏြးေလးပါဘဲ။တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦးခြင့္လြတ္
နားလည္မွဳ့ေတြ၊သီးခံမွဳ့ေတြမရိွၾကေတာ့ဘူး မာနခ်င္းၿပိဳင္လာၾက ၿပီဆိုရင္ေတာ့ အခ်စ္ဟာ
ေႏြရာသီလို နွစ္ဦးအတူတူထီးတစ္လက္ကိုေဆာင္းသြားရင္လည္း ပူၿပင္းေၿခာက္ေသြ ့ေနမွာ
ၿဖစ္သလို ဘယ္အေႏြးထည္ကိုမွလည္း ၀တ္စရာမလိုဘဲ ပူၿပင္းေၿခာက္ေသြ ့ေနမွ ာပါဘဲ။ေနာက္
ဆံုး အထီးက်န္စြာနွင့္ လြမ္းေဆြးမွဳ့ေတြ သတိရၿခင္းမ်ားစြာနွင့္ တသလြမ္းေမာစြာေစာင္ေမွ်ာ္
ေနရေတာ့မွာပါဘဲ။
ခ်စ္တတ္သူတိုင္းတစ္ဦးနွင့္တစ္ဦးနားလည္ခြင္လြတ္နိုင္ၾကၿပီး ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး
ေပ်ာ္ရႊင္သာယာနိုင္ၾကပါေစ။
ဤအရာမ်ားသည္က်ေနာ့္၏အေတြးစေလးမ်ားသာၿဖစ္၍စာဖတ္သူမ်ားနွင့္တိုက္ဆိုင္
မွဳ့မရိွပါက စိတ္မရိွၾကပါနွင့္။
ကဆိုရင္လည္း ေဆာင္းရာသီမွာ အေႏြးထည္လို ေႏြးေႏြးေလးပါဘဲ။တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦးခြင့္လြတ္
နားလည္မွဳ့ေတြ၊သီးခံမွဳ့ေတြမရိွၾကေတာ့ဘူး မာနခ်င္းၿပိဳင္လာၾက ၿပီဆိုရင္ေတာ့ အခ်စ္ဟာ
ေႏြရာသီလို နွစ္ဦးအတူတူထီးတစ္လက္ကိုေဆာင္းသြားရင္လည္း ပူၿပင္းေၿခာက္ေသြ ့ေနမွာ
ၿဖစ္သလို ဘယ္အေႏြးထည္ကိုမွလည္း ၀တ္စရာမလိုဘဲ ပူၿပင္းေၿခာက္ေသြ ့ေနမွ ာပါဘဲ။ေနာက္
ဆံုး အထီးက်န္စြာနွင့္ လြမ္းေဆြးမွဳ့ေတြ သတိရၿခင္းမ်ားစြာနွင့္ တသလြမ္းေမာစြာေစာင္ေမွ်ာ္
ေနရေတာ့မွာပါဘဲ။
ခ်စ္တတ္သူတိုင္းတစ္ဦးနွင့္တစ္ဦးနားလည္ခြင္လြတ္နိုင္ၾကၿပီး ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး
ေပ်ာ္ရႊင္သာယာနိုင္ၾကပါေစ။
ဤအရာမ်ားသည္က်ေနာ့္၏အေတြးစေလးမ်ားသာၿဖစ္၍စာဖတ္သူမ်ားနွင့္တိုက္ဆိုင္
မွဳ့မရိွပါက စိတ္မရိွၾကပါနွင့္။
လြမ္းေကာင္းေကာင္းနဲ ့လြမ္းလုိက္တာအျပစ္ေပးခံရတယ္.
ကၽြန္ေတာ္မေမ ့နုိင္တဲ့အျဖစ္ျပစ္ေလးတခုပါ.......(1998)ခုႏွစ္....ေႏြရာသိေလးကုိေရာက္ရွိလုိ ့လာခဲပါျပီ....ကၽြန္ေတာ္တုိ ့တပ္နယ္မွာတပ္ရင္းသံုးရင္ရွိပါတယ္...ေတာင္ကုနး္ေတြမွာေပါ့...ဖုိခေနာက္ဆုိင္ပုံစံပါကၽြန္ေတာ္တုိ ့တပ္ရင္းကအျမင့္ဆုံးေတာင္ကုနး္ေပၚမွာပါ.
ဒီလုိနဲ့ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ကင္အဖြဲ ့ကင္ခ်ိန္းဖုိ ့အခ်ိန္က်လာပါျပီ...ဘယ္ညာဘယ္ညာဘယ္ညာဘယ္.......ဗဟုိကင္းရွိတဲ့ေတာင္ကုန္ေပၚက
ဲေျခတက္သြားၾကသည္...ကင္းမွဴး..ကင္းအဖြဲ ့ရပ္..ကင္အဖြဲ ့ကင္းေဟာင္းအားအေလးျပဳ.......ကင္းေဟာင္းကင္းသစ္အားအေလးျပဳ....
ကင္းသစ္ကင္းေဟာင္ခ်ိန္ျပီးသည္နွင့္တပ္သားေအာင္ေအာင္ကင္း၀င္ပါကင္းမွဴးကအမိန္ ့ေပးလုိက္သည္...ဟုတ္..ကၽြန္ေတာ္ကင္း
သြားခ်ိန္းပါသည္....အဲ့သည္မွာပဲအလြမ္းေတြအေဆြးေတြက၀င္လာပါေတာ့တယ္...ေတာင္ကုန္းေပၚကေနျပီေတာ့.....
မိွဳင္းညိဳ ့ညိဳ ့ေတာင္ျပာတန္းေတြၾကီျပီ...ရြက္၀ါေတြေႀကြက်ဧ။္...ဟုိ......ဘက္ကဥေၾသားငွက္ကေလးလဲေအာ္ေနသည္
ဥေၾသာဥေၾသာ..အင္ပင္ၾကီေအာက္မွာသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကလဲဂစ္တာတီးျပီးဦးဆုိင္းရဲ ့သီခ်င္းကုိဆုိလုိ ့ေနပါျပီ...(ေမွ်ာ္ေနမယ္တုိ ့ရွမ္း
ေတာင္ေပၚ၀ယ္........ခ်ယ္ရီငုံလုိ ့ဖူးပြင့္ေတာ့မယ္.........အေ၀မွာအေနၾကာျပီ...ျပန္ခဲ ့့ေတာ့အခ်စ္ဆုံးနနး္ရယ္.......)အရမ္းကုိလြမ္းေကာင္း
ေနပါေတာ့တယ္...ေနခင္း(၁၂)နာရီထမင္းကလည္းစားျပီခါစ.......ပဲရဲ ့အရွိန္ကလည္းတက္လာေတာ့မ်က္လုံးကေလးကေမီွးေမးေမီွးေမးနဲ ့
ေပါ ့........ဒီလုိနဲ ့ဌာနခ်ဴပ္တပ္ခြဲမွဴးတက္လာတာကုိမသိလုိက္ပါဘူးဗ်ာ...တပ္ခြဲမွဴးကလည္းအသာေလးတက္လာျပီ...ကင္မွဴး...(ရွိ).
မင္ ့ကင္းသမားငါ့ကုိအေလးမျပဳဘူးကြ...ကင္မွဴးကဟုတ္လုိ ့ေျပာျပီကၽြန္ေတာ့ကုိလွမ္းေခၚပါေတာ့တယ္..ကင္းသမား........(ရွိ)ကၽြန္
ေတာ္အေျပးတက္နဲ ့သြားပါတယ္...မင့္ကင္းအိပ္ေနတာလား...မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ...ဒါဆုိဘာလုပ္ေနတာလဲ...ဟုတ္ကဲ့ကၽြန္ေတာ္
အေတြးလြန္သြားလုိ ့ပါ...မင့္...ခြဲမွဴးတက္လာတာမသိဘူးလား...ဟုတ္..မသိလုိက္ပါဘူး..ဒါဆုိမင့္မွာအျပစ္ရွိလားမရွိဘူးလား.....
ရွိပါတယ္...ဒါဆုိမင့္ကုိယ္ပုိင္အားလပ္ခ်ိန္ထဲက.......အိမ္သားက်ဥ္းတူးရမယ္...ဟုတ္ကဲ့...အဲ့ဒီေနကစျပီးကၽြန္ေတာ္အိမ္သား
က်ဥ္းတူးရပါေတာ့တယ္...ကုိယ္ ့အားလပ္ခ်ိန္ထဲကဆုိေတာ့(၇)ရက္ေလာက္ၾကားသြားတယ္...အျပစ္ေပးတာဆုိေတာ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း၀ိုင္းမတူးရဲပါ...ညဘက္အိပ္
ခ်ိန္မွာကုိယ္လက္ေတြနာျပီအိပ္လုိ ့မေပ်ာ္ေတာ့ပါ......ေၾသာ္...တပ္မေတာ္ရဲ ့ဆရာကဒီလုိပါလား...အျပင္ကဆရာေတြနဲ ့မ်ာစြာကြဲျပာဧ။္
နာနာ ၾကင္ၾကင္
အျပစ္ျမင္တုိင္
၀မ္းတြင္းမသို
ဟုတ္တုိင္းဆုိရ်္
က်ိဳးလုိစိတ္က
ဆုံးမတတ္သည္
ဆရာဟူတည္း....
တပ္မေတာ္ရဲ့ဆရာပါကုိယ္ ့တပည္ ့သားသီၼေတြကုိနာနာၾကင္ၾကင္ဆံုးမပါတယ္အျပစ္ေတြ ့တုိင္းေတြ ့တုိင္းနာၾကင္ေအာင္ဆံုးမပါတယ္..
ဆရာတေယာက္ဧ။္၀မ္းထဲမွာဘာအျငိဳးအေတးမွမရွိပါ............ဒါဆုိဘာလုိ ့မ်ားအဲ့လုိ ဆုံးမရပါသလည္း...ကုိယ္ ့တပည္ ့ဧ။္အက်ိဳး
တြက္ပါ....စစ္ေျမျပင္ေရာက္တဲ့အခါမွာ....ဆရာရဲ ့ဆုံးမစကားေတြဟာမိမိရဲ့စိတ္ထဲမွာနာၾကင္ေနမွသာမွတ္မိေနပါတယ္..
ဒါမွလဲမိမိရဲ့အသက္ခ်မ္းသားရာရမွာမဟုတ္ပါကလား....ကၽြန္ေတာ္က်ဴးလြန္လုိက္တဲ့အျပစ္ဟာ..တပ္ဖြဲ ့တဖြဲ ့လုံးကုိေသေစနုိင္
တယ္မဟုတ္ပါကလား.....တပ္ဖြဲ ့အားလုံးဧ။္အသက္သည္ကင္းသမားရဲ့လက္တြင္သာရွိသည္....မိမိဧ။္အဖြဲ ့သည္ကင္းသမားကုိအားကုိး
ရ်္ေအးေဆးစြာေနၾကသည္မဟုတ္ပါလား...အဲ့ေနရာမွာတပ္ခြဲမွဴးမဟုတ္ဘဲ.....ရန္သူသာျဖစ္ခဲ ့လ်ွင္ကၽြန္ေတာ္တုိ ့အကုန္
ေသၾကရမည္မဟုတ္ပါလား......ဒါေၾကာင့္လည္ဆရာသည္နာၾကင္ေအာင္အျပစ္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္...........သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ေပ်ာ္ရႊင္
ခ်မ္းေျမ ့ပါေစ........လြမ္းေကာင္းေကာင္းနဲ ့လြမ္းလုိက္တာအျပစ္ေပးခံရတယ္...
ဒီလုိနဲ့ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ကင္အဖြဲ ့ကင္ခ်ိန္းဖုိ ့အခ်ိန္က်လာပါျပီ...ဘယ္ညာဘယ္ညာဘယ္ညာဘယ္.......ဗဟုိကင္းရွိတဲ့ေတာင္ကုန္ေပၚက
ဲေျခတက္သြားၾကသည္...ကင္းမွဴး..ကင္းအဖြဲ ့ရပ္..ကင္အဖြဲ ့ကင္းေဟာင္းအားအေလးျပဳ.......ကင္းေဟာင္းကင္းသစ္အားအေလးျပဳ....
ကင္းသစ္ကင္းေဟာင္ခ်ိန္ျပီးသည္နွင့္တပ္သားေအာင္ေအာင္ကင္း၀င္ပါကင္းမွဴးကအမိန္ ့ေပးလုိက္သည္...ဟုတ္..ကၽြန္ေတာ္ကင္း
သြားခ်ိန္းပါသည္....အဲ့သည္မွာပဲအလြမ္းေတြအေဆြးေတြက၀င္လာပါေတာ့တယ္...ေတာင္ကုန္းေပၚကေနျပီေတာ့.....
မိွဳင္းညိဳ ့ညိဳ ့ေတာင္ျပာတန္းေတြၾကီျပီ...ရြက္၀ါေတြေႀကြက်ဧ။္...ဟုိ......ဘက္ကဥေၾသားငွက္ကေလးလဲေအာ္ေနသည္
ဥေၾသာဥေၾသာ..အင္ပင္ၾကီေအာက္မွာသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကလဲဂစ္တာတီးျပီးဦးဆုိင္းရဲ ့သီခ်င္းကုိဆုိလုိ ့ေနပါျပီ...(ေမွ်ာ္ေနမယ္တုိ ့ရွမ္း
ေတာင္ေပၚ၀ယ္........ခ်ယ္ရီငုံလုိ ့ဖူးပြင့္ေတာ့မယ္.........အေ၀မွာအေနၾကာျပီ...ျပန္ခဲ ့့ေတာ့အခ်စ္ဆုံးနနး္ရယ္.......)အရမ္းကုိလြမ္းေကာင္း
ေနပါေတာ့တယ္...ေနခင္း(၁၂)နာရီထမင္းကလည္းစားျပီခါစ.......ပဲရဲ ့အရွိန္ကလည္းတက္လာေတာ့မ်က္လုံးကေလးကေမီွးေမးေမီွးေမးနဲ ့
ေပါ ့........ဒီလုိနဲ ့ဌာနခ်ဴပ္တပ္ခြဲမွဴးတက္လာတာကုိမသိလုိက္ပါဘူးဗ်ာ...တပ္ခြဲမွဴးကလည္းအသာေလးတက္လာျပီ...ကင္မွဴး...(ရွိ).
မင္ ့ကင္းသမားငါ့ကုိအေလးမျပဳဘူးကြ...ကင္မွဴးကဟုတ္လုိ ့ေျပာျပီကၽြန္ေတာ့ကုိလွမ္းေခၚပါေတာ့တယ္..ကင္းသမား........(ရွိ)ကၽြန္
ေတာ္အေျပးတက္နဲ ့သြားပါတယ္...မင့္ကင္းအိပ္ေနတာလား...မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်ာ...ဒါဆုိဘာလုပ္ေနတာလဲ...ဟုတ္ကဲ့ကၽြန္ေတာ္
အေတြးလြန္သြားလုိ ့ပါ...မင့္...ခြဲမွဴးတက္လာတာမသိဘူးလား...ဟုတ္..မသိလုိက္ပါဘူး..ဒါဆုိမင့္မွာအျပစ္ရွိလားမရွိဘူးလား.....
ရွိပါတယ္...ဒါဆုိမင့္ကုိယ္ပုိင္အားလပ္ခ်ိန္ထဲက.......အိမ္သားက်ဥ္းတူးရမယ္...ဟုတ္ကဲ့...အဲ့ဒီေနကစျပီးကၽြန္ေတာ္အိမ္သား
က်ဥ္းတူးရပါေတာ့တယ္...ကုိယ္ ့အားလပ္ခ်ိန္ထဲကဆုိေတာ့(၇)ရက္ေလာက္ၾကားသြားတယ္...အျပစ္ေပးတာဆုိေတာ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း၀ိုင္းမတူးရဲပါ...ညဘက္အိပ္
ခ်ိန္မွာကုိယ္လက္ေတြနာျပီအိပ္လုိ ့မေပ်ာ္ေတာ့ပါ......ေၾသာ္...တပ္မေတာ္ရဲ ့ဆရာကဒီလုိပါလား...အျပင္ကဆရာေတြနဲ ့မ်ာစြာကြဲျပာဧ။္
နာနာ ၾကင္ၾကင္
အျပစ္ျမင္တုိင္
၀မ္းတြင္းမသို
ဟုတ္တုိင္းဆုိရ်္
က်ိဳးလုိစိတ္က
ဆုံးမတတ္သည္
ဆရာဟူတည္း....
တပ္မေတာ္ရဲ့ဆရာပါကုိယ္ ့တပည္ ့သားသီၼေတြကုိနာနာၾကင္ၾကင္ဆံုးမပါတယ္အျပစ္ေတြ ့တုိင္းေတြ ့တုိင္းနာၾကင္ေအာင္ဆံုးမပါတယ္..
ဆရာတေယာက္ဧ။္၀မ္းထဲမွာဘာအျငိဳးအေတးမွမရွိပါ............ဒါဆုိဘာလုိ ့မ်ားအဲ့လုိ ဆုံးမရပါသလည္း...ကုိယ္ ့တပည္ ့ဧ။္အက်ိဳး
တြက္ပါ....စစ္ေျမျပင္ေရာက္တဲ့အခါမွာ....ဆရာရဲ ့ဆုံးမစကားေတြဟာမိမိရဲ့စိတ္ထဲမွာနာၾကင္ေနမွသာမွတ္မိေနပါတယ္..
ဒါမွလဲမိမိရဲ့အသက္ခ်မ္းသားရာရမွာမဟုတ္ပါကလား....ကၽြန္ေတာ္က်ဴးလြန္လုိက္တဲ့အျပစ္ဟာ..တပ္ဖြဲ ့တဖြဲ ့လုံးကုိေသေစနုိင္
တယ္မဟုတ္ပါကလား.....တပ္ဖြဲ ့အားလုံးဧ။္အသက္သည္ကင္းသမားရဲ့လက္တြင္သာရွိသည္....မိမိဧ။္အဖြဲ ့သည္ကင္းသမားကုိအားကုိး
ရ်္ေအးေဆးစြာေနၾကသည္မဟုတ္ပါလား...အဲ့ေနရာမွာတပ္ခြဲမွဴးမဟုတ္ဘဲ.....ရန္သူသာျဖစ္ခဲ ့လ်ွင္ကၽြန္ေတာ္တုိ ့အကုန္
ေသၾကရမည္မဟုတ္ပါလား......ဒါေၾကာင့္လည္ဆရာသည္နာၾကင္ေအာင္အျပစ္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္...........သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ေပ်ာ္ရႊင္
ခ်မ္းေျမ ့ပါေစ........လြမ္းေကာင္းေကာင္းနဲ ့လြမ္းလုိက္တာအျပစ္ေပးခံရတယ္...
